روز پنجشنبه 30/4/90 ساعت 10 صبح از كمپ اصلي كه در ارتفاع 4200 متر واقع شده است بخشي از بارهاي سنگين كوهنوردي و كوله پاراگلايدر را كه 16 كيلو بود آماده نموده و با الاغ بسوي كمپ اول فرستاديم و سپس تمامي نفرات تيم بهمراه كوله بار راهي مسير كمپ اول شديم و بعد از 4 ساعت صعود ملايم به محل كمپ رسيديم و شروع به برپايي چادرها شديم و سپس من دنبال جايي مناسب براي گستردن بال كه قرار بود فردا پروازي انجام دهم افتادم در اول قصد داشتم تيك آف را از روي برف ها انجام دهم كه بعد از بررسي كلمل متوجه شدم كه تمامي برف ها بدليل نباريدن برف تازه سفت بود و احتمال زياد موجب خطر گردد صرفنظر نموده و در جلوي چادر جاي نه چندان مناسبي را براي وجود باد هد كه پوشيده از سنگ هاي تيز بود پيدا كردم و در حدود يك ساعت تمام در آن ارتفاع با جابجايي سنگ هاي بزرگ و تيز محل را براي پهن كردن بال آماده نمودم و سپس داخل چادر رفته و همگي به استراحت پرداختيم و شب را در آن ارتفاع بسر برديم . صبح ساعت 8 بوقت پكن از خواب بيدار شده و تداركات صبحانه را با دوستان شروع نموديم از آنجاييكه محل كمپ در يال جبهه غربي كوه قرار داشت تا ساعت 10 صبح هنوز از آفتاب خبري نبود و مسير باد از كوه به پايين مي وزيد تا اينكه صبحانه را ميل نموده و بتدريج  از چادر بيرون زديم ساعت 10 صبح آفتاب از پشت قله كوه بآرامي مي تابيد ولي هيچ تاثيري بازهم در جهت وزش باد نداشت و همچنان باد پشت ادامه داشت ساعت 30/11 بود باد از پايين شروع بوزيدن نمود ولي آنچه كه تصور داشتيم باد هد خواهيم داشت نبود و باد مرتب از جبهه جنوب غربي كه نسبت به محل تيك آف 45 درجه زاويه داشت مي وزيد، در اين ميان با توجه باينكه بال را پهن نموده و آماده شده بودم و بخاطر اينكه بال به سنگ هاي بزرگ گير نكند از دوستان ياري گرفته بودم كه در يك فرصت كوتاه و با استفاده از باد هد شروع بدويدن نمودم كه متاسفانه مسير ناهموار دويدن و تغيير جبهه باد موفق به پرواز نشدم، حتي در اين ميان بخشي از بال نيز با تماس با سنگهاي تيز دچار پاره گي شد ولي خوشبختانه بنده با داشتن تجربه اينگونه پيش آمدها چسب مخصوص همراه داشتم كه سريعا اقدام به تعمير آن شدم و دوستان را براي ياري مجددا فراخواندم و تقاضا كردم كه براي بال ديواره كامل تشكيل داده و در جهت جنوب غربي مسير نگه دارند ساعت 15/12 را نشان ميداد و تمامي كوهنوردان خارجي در محل كمپ به تماشاي پرواز من اطراف جمع شده بودند سرعت باد 10 الي 12 كيلومتر در ساعت در وزيدن بود و سرماي بيشتري در آن ارتفاع حاكم بود و من نيز بدليل آن از كاپشن پرقو و دستكش ضخيم استفاده نموده بودم كه اين باعث كندي تحرك اينجانب بود آماده تيك آف بودم با كشيدن بال بر روي سرم پايدار بودن بال را احساس كردم و با چند قدم دويدن اوج گرفتم تمامي منطقه زير پايم بودم و كوهنورداني كه از پايين به طرف بالا در حال صعود بودند هيجان زده در مسير مرا مي نگريستند با توجه باينكه سمت راست مسير پرواز دره عظيمي با وجود يخچالهاي بزرگ و سمت چپ نيز دره عظيم يگري وجود داشت و بوجود احتمال سينك هاي لحظه ايي از ورود به اين دو سمت خودداري كرده و مسير پرواز را از روي يال ادامه دادم در مسير پرواز با دو ليفت كوچكي مواجه شدم كه كمي موجب افزايش ارتفاع گرديد مناظر اطراف و دره ها واقعاً بي نظير و ديدني بود و وقتيكه بر روي محوطه كمپ اصلي رسيدم 5010 متر ارتفاع داشتم و اگرچنانكه پرواز را بسوي پايين ادامه ميدادم تا دهكده سوباشي كه در اتفاع 2300 متر واقع شده بود براحتي دست مي يافتم ولي برگشت آن يك مشكل ديگري بود بنابراين محوطه كمپ اصلي را ترجيح داده و بر روي كمپ اصلي در ديدگان كوهنوردان سرتاسر جهان كه حضور داشتند با بيش از 10 مورد چرخش 360 درجه بعد از 15 دقيقه در كنار چادر ها توانستم لند كنم ذر اين ميان اهالي منطقه كه مرا از قبل مي شناختند بهمراه كوهنوردان خارجي همه براي تبريك گفتن به دور من تجمع كردند و دوربين روي كاسك من با روشن بودن چراغ قرمز مشغول فيلمبرداري بود كه در اين ميان يك نفر با عصبانيت و با تكان دادن انگشت اشاره خود كه دوربين را اشاره ميكرد جلو آمد ايشان افسر رابط در منطقه بود و بزبان انگليسي آشنا نبود و لي يكي از راهنماهاي هاي كمپ ما كه انگليسي شكسته بسته صحبت ميكرد سر رسيد و گفته هاي ايشان را ترجمه كرد و چنين گفت كه پرواز كردن و حتي فيلمبرداري از هوا اكيدا ممنوع مي باشد تازه من قصد داشتم بعد از اين پرواز مجددا بال را به كمپ دوم به ارتفاع 6200 متر انتقال دهم و پرواز دومي را از آنجا، و بدنبال آن از ارتفاع 6800 متر كمپ سوم پرواز كنم چون هوا و باد چند روز آينده طبق هواشناسي آفتابي و خيلي مناسب براي پرواز بود كه متاسفانه در اين مورد شانس ياري مان نكرد، و آن افسر رابط تاكيد كرد كه حق جابجايي تجهيزات پرواز خود بخصوص دوربين را نداريد تا اينكه ژاندارم منطقه برسد، بنده با اعتراض باينكه بال را نمي توان به طور باز در معرض نور خورشيد قرار داد، در نهايت با تلاش زياد اجازه دادند تا بال را در كيسه كلمي گذارده و با هارنس در كنار كمپ نگهداري شود، ولي من از اينكه اگر ژاندارم سر برسد حتما كارت مموري دوربين را خواهد گرفت و نگران آن بودم سريعا دست بكار شده و با درآوردن كاپشن پر قو از تنم و انداختن آن بر روي كلاه كاسك و سپس برداشتن آن همزمان با كندن دوربين از روي كلاه كاسك بدون اينكه آنها متوجه شوند اين كار را انجام دادم و با كاپشن بسوي چادر خودم براه افتادم در چادر سريعا مموري دوربين را به يك مموري جديد كه همراه داشتم جا بجا كردم و مجدداً دوربين را بجاي اولش نشاندم بعد از 1 ساعت 3 نفر ژاندارم درجه دار به كمپ اصلي رسيدند يكي از آنها از ترك هاي منطقه بنام عبدالمجيد بود كه با دوست من عطااله همكلاس بودند و سفارش ما را تلفني كرده بودند آنها با كلي تجهيزات الكترونيكي و نرم افزاري را كه چنانكه مموري را پاك كرده باشم آن را جستجو كنند كه خوشبختانه هوشياري اينجانب و تعويض كارت مموري و پنهان نمودن آن در زير سنگي در منطقه، آنها توانستند فقط كارت مموري جديد را كه سريع با آن از كمپ اصلي فيلمبرداري كرده بودم با نرم افزارهاي خود بررسي كنند، اما افسر رابط پشت سر هم به ژاندارم ها تاكيد ميكرد كه من ديدم چراغ قرمز دوربين ايشان روشن بود و داشت فيلمبرداري ميكرد اما ايشان نتوانست ثابت كند در اين ميان با عبدالمجيد ژاندارم ترك زبان در اين خصوص صحبت كردم و علل ممنوع بودن را پرسيدم ايشان گفتند مشكل فيلمبرداري هوايي است چون اينجا منطقه مرزي مي باشد در اين ميان از ايشان اجازه پرواز بدون فيلمبرداري را خواستم اما ايشان تاكيد كردند كه اصلا نبايد پرواز كنم و گفتند كه من اين دو ژاندارم چيني را متقاعد كردم كه مسعود آشنا هستند و هر سال به منطقه مي آيند و نگراني نيست در غير اينصورت مي خواستند تجهيزات را توقيف و به مقامات قضايي تحويل دهند، بهر حال بخير گذشت و موفق شدم آن فيلم زيباي پرواز را كه در حين پرواز به تصوير كشيده بودم با خود به ايران بياورم.

                                                                                                  مسعود اقابالائي